Hadis: “Vird sahibi ve virdi bırakan”

Soru

[ar]مَنْ أَرَادَ الْعِبَادَةَ وَيُرَائِي فَقَدْ أَشْرَكَ بِاللَّهِ، وَمَنْ قَالَ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ بَعْدَ الصَّلَاةِ الْفَرِيضَةِ فَقَدْ كَفَرَ بِاللَّهِ. صَاحِبُ الْوِرْدِ مَأْمُونٌ وَتَارِكُ الْوِرْدِ مَلْعُونٌ.[/ar] “Kim ibadet etmeyi kastedip bunu gösteriş için (riyâ) yaparsa, Allah’a ortak koşmuş olur. Kim farz namazdan sonra ‘Lâ ilâhe illallâh, Muhammedün resûlullâh’ derse, Allah’ı inkâr etmiş (küfre düşmüş) olur. Vird (devamlı okuma)

Cevap

Bu metni hiçbir hadis kitabında “hadis” başlığı altında görmedim. Görünen mânâya göre bunu hadis diye adlandırmak da doğru değildir; [bu metnin] bazı sözleri sahih hadise açıkça aykırıdır: [ar]عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ ﵁ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ يَقُولُ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ مَكْتُوبَةٍ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ... الحديث[/ar] “Muğîre b.

Kaynak: Fetava-i Mahmudiyye

Önizleme. Metnin tamamı JavaScript açıkken görüntülenir.