Hadis „Posjednik virda i onaj ko je ostavio vird“

Pitanje

[ar]مَنْ أَرَادَ الْعِبَادَةَ وَيُرَائِي فَقَدْ أَشْرَكَ بِاللَّهِ، وَمَنْ قَالَ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ بَعْدَ الصَّلَاةِ الْفَرِيضَةِ فَقَدْ كَفَرَ بِاللَّهِ. صَاحِبُ الْوِرْدِ مَأْمُونٌ وَتَارِكُ الْوِرْدِ مَلْعُونٌ.[/ar] „Ko je naumio ibadet i čini ga pokazujući se (rija), pridružio je Allahu druga. A ko je izgovorio ‚La ilahe illa-llah, Muhammedun resulu-llah‘ poslije obaveznog namaza, postao je nevjernik u Allaha. Posjednik virda (redovnog učenja)

Odgovor

Ovaj tekst nisam vidio ni u jednoj knjizi hadisa pod naslovom „hadis“. Sudeći po vanjskom smislu, ni nazivati ga hadisom nije ispravno; neke riječi [tog teksta] izravno su suprotne vjerodostojnom hadisu: [ar]عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ ﵁ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ يَقُولُ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ مَكْتُوبَةٍ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ...

Izvor: Fatawa Mahmudijja

Pregled. Cijeli tekst se otvara uz uključen JavaScript.