Gâlib’in bir beyti

Soru

Zeyd bir düğün merasiminde arkadaşına, düzyazı olarak yazdığı bir tebrik konuşması (izlenimlerini) sundu ve bu konuşmada örnek olarak Gâlib’in şu beytini zikretti: [ar]نکلنا خلد سے آدم کا سنتے آئے تھے لیکن ٭ بڑے بے آبرو ہو کر تیرے کوچہ سے ہم نکلے[/ar] “Âdem’in Cennetten çıkışını işitip dururduk, lâkin ٭ senin sokağından biz çok daha büyük bir rezillikle çıktık.” Bekir, bu beyti okuyan Zeyd’in hâşâ Hazret Âdem ﵇’ı tahkir ettiği itirazında bulundu.

Cevap

Pâk Allah, Hazret Âdem ﵇’ı kendi halifesi ve ebü’l-beşer (bütün insanların babası) kıldı ve Cennetin nimetleri içine yerleştirdi; sonra bir olay vuku buldu ve bu yüzden onu yeryüzüne gönderdi. Görünüşte bu olay büyük bir ibrettir.

Kaynak: Fetava-i Mahmudiyye

Önizleme. Metnin tamamı JavaScript açıkken görüntülenir.