Şer‘î gün ve lügavî gün

Soru

Şeriatta “gün” hangi andan hangi âna kadardır? Eğer gün, sabah-ı sâdıktan (fecr-i sâdık) güneşin batışına kadar sayılırsa, “Orucu geceye kadar tamamlayın” emri ile: [ar]أَتِمُّوا ٱلصِّيَامَ إِلَى ٱلَّيْلِ[/ar] (Bakara sûresi, 2:187) ve şu hadis nasıl bağdaştırılır: [ar]صَلَاةُ النَّهَارِ عَجْمَاءُ[/ar] “Gündüz namazı sessizdir (dilsizdir)”? Zira âyete göre akşam (mağrib) geceye dahildir, hadise göre ise sabah (fecr) gündüze dahildir; o hâlde sabah namazı açıktan (cehren) kılınmamalı mıdır?

Cevap

Şer‘î gün (nehâr-ı şer‘î) fecr-i sâdıkla başlar ve güneşin batışıyla biter: “Şer‘î gün, fecrin doğuşundan güneşin batışına kadardır” (eş-Şâmî, c. 2, s. 80). Örfî gün ise güneşin doğuşuyla başlar ve batışıyla biter; şeriat bazı durumlarda bunu da dikkate almıştır. Namazda açıktan (cehren) okuma meselesinde de durum böyledir.

Kaynak: Fetava-i Mahmudiyye

Önizleme. Metnin tamamı JavaScript açıkken görüntülenir.