Şüphe günü orucu: niyette tereddütlü ve tereddütsüz

Soru

Şaban’ın 29’unda ufuk tamamen açıktı ve hilâl görülmedi. Şaban’ın 30’unda Zeyd, “Şahitlik üzerine oruç gerekli hâle gelirse bu farz olsun, değilse nafile olsun” niyetiyle oruç tuttu. Bekir ise Şaban’ın 30’unda tereddütsüz nafile oruç tuttu. Birkaç gün sonra şer‘î şahitlikle Şaban’ın 30’unun Ramazan’ın 1’i olduğu sabit oldu. Soru şu: Zeyd ve Bekir için hüküm nedir?

Cevap

Her ikisinin de Ramazan orucu yerine gelmiştir: Bekir’inki kerahetsiz olarak, Zeyd’in orucuna ise bu tereddüt yüzünden bir miktar kerahet girmiştir; ancak hiç kimsenin üzerine kaza gerekmez: [ar]وإن ظهر أنه من رمضان أجزأ عنه أي عن رمضان ما صامه بأي نية كانت، إلى قوله: وأما كراهية النفل مع التردد فلأنه ناو للفرض من وجه، وهو أن يقول: إن كان غدًا من رمضان فعنه وإلا فتطوع[/ar]…

Kaynak: Fetava-i Mahmudiyye

Önizleme. Metnin tamamı JavaScript açıkken görüntülenir.