Sesli ve topluca zikir

Soru

Mevlânâ Muhammed Kifâyetullâh Dehlevî’nin (feyizleri devam etsin) yazdığı ve dört bir yandaki âlimlerce onaylanan “Delîlü’l-hayrât fî terki’l-münkerât” (دليل الخيرات في ترك المنكرات) kitabında aşağıda aktarılan rivayet görülmüştür: [ar]أُخْبِرَ عَبْدُ اللهِ ابْنُ مَسْعُودٍ بِالْجَمَاعَةِ الَّذِينَ يَجْلِسُونَ بَعْدَ الْمَغْرِبِ، وَفِيهِمْ رَجُلٌ يَقُولُ: كَبِّرُوا اللهَ كَذَا وَكَذَا، أَوْ: احْمَدُوا اللهَ كَذَا وَكَذَا، فَيَفْعَلُونَ، فَحَضَرَهُمْ، فَلَمَّا سَمِعَ مَا يَقُولُونَ قَامَ فَقَالَ: أَنَا عَبْدُ اللهِ…

Cevap

Asıl şudur ki Allah’ı zikretmek – ister tek başına ister topluca olsun – icmâ ile müstehsen (güzel görülen) bir iştir; bunda kimsenin ihtilafı yoktur; Kur’an nasları ve sahih hadislerle sabittir. Ancak arızî sebeplerden (avârız) dolayı bazen yasaklanır: örneğin şer‘î dayanağı olmayan belirli bir biçime, şekle, tarihe vb. bağlı kalmak (iltizâm)

Kaynak: Fetava-i Mahmudiyye

Önizleme. Metnin tamamı JavaScript açıkken görüntülenir.