Sözünden dönmek ne zaman münafığın alâmetidir?

Soru

Âlim diye anılan, sûfî ve halife (şeyhin vekili) unvanını da taşıyan, namaz ve oruç hükümlerini az çok bilen, manevi rehberlik yapıp müridler de alan bir zat vardır. Çoğunlukla Kur’ân-ı Kerîm’in şu âyetini okur: [ar]وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ[/ar] “İman edip salih ameller işleyenlere gelince, Allah onların mükâfatlarını eksiksiz verecektir.” (Âl-i İmrân sûresi, 3:57)

Cevap

Eğer söz verirken daha en baştan sözü yerine getirmemek niyeti varsa ve yalan söz aldatmak için verilmişse, bu niyet günahtır ve münafığın alâmetidir. Böyle bir durumda böyle bir kişiye bîat etmek veya onu kendine ıslah edici bir rehber seçmek yanlıştır. Şahsî, nefsanî bir gücenikliğin sebebiyle üç günden fazla konuşmayı kesmek doğru değildir; bu konuda tehdit (vaîd) gelmiştir.

Kaynak: Fetava-i Mahmudiyye

Önizleme. Metnin tamamı JavaScript açıkken görüntülenir.