Peygamber’e ﷺ “Babacığım”, Hazret Âişe’ye ﵂ “Anneciğim” Demek

Soru

Bir hatip, konuşmalarında ve sohbetlerinde Peygamber’i ﷺ ve Hazret Âişe’yi ﵂ ne zaman ansa, sevgisinin galebesinden Peygamber’e ﷺ “babacığım Muhammed ﷺ”, Hazret Âişe’ye ﵂ ise “anne” diyor [ve şöyle düşünüyor]: Onlar bütün Müslüman ümmetin manevî baba ve annesidirler; bu yüzden onları açıkça “anne” ve “baba” sözcükleriyle de ifade edebiliriz. Sorulan şudur: Bunu yapmak bidat sayılır mı, sayılmaz mı? Avam bu uygulamada ısrar ederse hüküm nedir?

Cevap

Yalnızca “babacığım” ve “anneciğim” denmemelidir. Hazret Âişe’ye ﵂ “Ümmü’l-mü’minîn” (müminlerin annesi) demek selefden nakledilmiştir: [ar]وَأَزْوَٰجُهُۥٓ أُمَّهَـٰتُهُمْ[/ar] “…onun eşleri de onların anneleridir.” (Ahzâb sûresi, 33:6). “Anneciğim” ve “babacığım” sözcükleri ise ikisinin de en mukaddes makamının çok altında bir ifadedir.

Kaynak: Fetava-i Mahmudiyye

Önizleme. Metnin tamamı JavaScript açıkken görüntülenir.